In de jaren na de bevrijding zijn er veel verhalen over de verschrikkelijke tijd van de Tweede Wereldoorlog verteld. Verhalen over spanning, angst en verlies maar ook verhalen over kameraadschap, hechte vriendschap, moed en verzet. Het zijn de verhalen van ooggetuigen en overlevenden over slachtoffers en de pijn voor de nabestaanden. Verhalen, documentaires en films die duidelijk maken hoe honderdduizenden mensen uit hun woningen werden gehaald, gevangen genomen en vermoord. Het zijn blijvende beelden die de impact schetsen van de Tweede Wereldoorlog op ons leven. Ze houden de herinnering levend.

 Herinneringen

De herinneringen van de 8 jarige Max van Trommel (1932), vormden vanaf het moment dat hij met zijn moeder de Jodensterren moest ophalen in de synagoge, de basis voor het verslag “Een band voor het leven”. Max van Trommel beschrijft daarin zijn belevingen in de jaren  1942 -1945 als onderduiker op enkele boerderijen in Twente.  In de sequel wordt weer gebruik gemaakt van zijn herinneringen maar daarnaast ook van wat anderen hebben vastgelegd over het verzet in Twente in de Tweede Wereldoorlog. De Stichting Heemkundegroep Hertme verleent haar medewerking aan dit bijzondere filmproject omdat zij ook vindt  dat wij, inmiddels drie generaties verder, alles moeten doen om vast te leggen wat nog kan. Dit omdat de kennis over het verleden met name bij jongeren steeds minder wordt. De film is interessant voor iedereen, met name voor opvoeders en leraren omdat zij de meeste kans hebben jongeren voor deze bijzondere periode uit het verleden te interesseren. 

Periode 2024-2026

In de jaren 2024-2025 werd aan het scenario gewerkt en werden fondsen, bedrijven, instellingen en particulieren benaderd om een financieel haalbaar project te kunnen realiseren. In augustus  2025 werd duidelijk dat de film kon worden gemaakt.  De film levert bij vertoning  op scholen, opleidingscentra en instellingen extra mogelijkheden voor gesprekken en werkstukken. Bij vertoning in het onderwijs zal er, net als bij de eerste film gebruik worden gemaakt van een speciaal geschreven lesbrief.

Cultureel erfgoed

 Cultureel erfgoed is overal in onze samenleving aanwezig. Het is te vinden in musea, historische binnensteden maar ook in het landelijk gebied. Het is als immaterieel erfgoed (levend erfgoed) te vinden in tradities, rituelen, uitdrukkingen, gebruiken, het dialect en bijzondere vaardigheden.

In de speelfilm Max: Twents Verzet zal hieraan, passend bij de doelstelling van  Stichting Heemkundegroep Hertme, ook aandacht worden besteed. Het is een bewuste keuze  om de film op te nemen in het Twents dat gekenmerkt wordt door verschillende dialecten onder een noemer. De film zal daarom voor een groter publiek  worden ondertiteld.

Première

De makers hopen dat de film in september 2026  in première kan gaan.

Sponsoren

Het maken van een speelfilm kost veel geld. Zonder bijdrages van fondsen, bedrijven, instellingen en particulieren zou dit project niet gerealiseerd kunnen worden. Donaties zijn natuurlijk welkom. Het huren van rijdend materiaal, kleding, overige materialen en catering kosten veel geld. Ze vormen een enorme kostenpost in de begroting.

Bijzondere dank zijn wij al verschuldigd aan:

• De Provincie Overijssel
• Het Cultuurfonds
•  De gemeente Borne
•  Mars architectuur Borne
• M-Media Hengelo
• Hansmulderabc
• Huls Plus Markt
• Absoute Uitvaartzorg
• Gebr. Ezendam mechanisatie
• Dieco  Electronics B.V.
• Crowdfundingactie bij Voordekunst 

 Wij danken ook  allen die hebben bijgedragen aan deze crowdfundingactie